มีอยู่วันหนึ่งฉันกลับเข้ามาบ้านแสงตะวันมาเจอคนมากหน้าหลายตา
มีเจ้าหน้าที่จาก กอรอมอนอ ศูนย์การุณยเทพด้วย จำชื่อไม่ได้แล้ว ว่า
ชื่ออะไร จำไม่ได้ นามสกุลรู้สึกจะมีอะไร ณ (นะ) ด้วย แต่ขี้เล่นมาก มีการปะทะคารมกันระหว่างเจ้าหน้าที่ กรม. กะ
ผู้ปฏิบัติงาน(ผปง.) ของโครงงานชาวนา แบบทีเล่นทีจริง
รึแบบยียวนกวนบาทากันซะเล็กซะน้อย พอเรียกเสียงหัวเราะ มีการค้นบ้านว่า ที่บ้านสะสมอาวุธร้ายแรง.....
ฉันนึกถึงบ้านเช่าอีกหลังหนึ่ง ของโครงงานชาวนา ที่ ผปง.
โครงงานชาวนา ....ใครหนา...นึกได้แต่เหตุการณ์
..จำชื่อไม่ได้.....อีกแล้ว.....เพิ่งขนลังใส่กระสุนปืนลูกซองไปซ่อนไว้ห้าหกลัง
ฉันก็ไปช่วยเขาขนด้วย ขนเข้าบ้านอ่ะ..ไม่รู้ว่ามันมาจากไหน
ไม่ถามด้วย ได้แต่ถามว่า ทำไมมันเยอะอย่างนี้ พี่ๆ เขาบอกว่า
ไว้ป้องกันตัว เพราะมันลอบฆ่าพวกเราไปหลายคนแล้ว
และยังวางระเบิดบ้านเช่าของน้องๆ วิทยาลัยเทคนิคด้วย
พวกนี้นี่ค้นผิดบ้านนี่หว่า.....ฉันนึกในใจ
แล้วก็ได้แต่ยิ้มๆ อยู่ในสีหน้า.....คิดย้อนหลังไปอีกที
ไม่เข้าใจว่าทำไมตอนนั้นไม่เห็นกลัวอะไรเลย.....รู้สึกเมื่อค้นไม่เจออะไร
รึเจอ..จำไม่ได้
จำได้แต่ว่า พวกพี่ๆ เพื่อนๆ
หลายคนถูกเชิญตัวไปเข้าซังเต (.ยกเว้นฉันและพวกเด็กๆ กะ ผปง.
ผู้หญิงๆ) ....กันเกือบหมดบ้าน ..โดยเฉพาะ พี่ ต.-2
นี่ โดนเป็นอันดับแรกเลยกะมัง?
หลังจากผู้ปฏิบัติงาน ของ โครงงานชาวนาถูกจับไป
กี่คนนะ ..จำไม่ได้ น่าจะสัก ๙ คน??
พวกผู้ปฏิบัติงานโครงงานที่เหลือที่ไม่ได้ถูกจับซึ่งรวมทั้งฉัน
ก็จัดเวรผลัดกันไปเยี่ยมที่เรือนจำ รู้สึกฉันจะได้ไปเยี่ยมบ่อยหน่อย
ก็แบบว่าไม่มีอะไรที่ต้องรับผิดชอบสำหลักสำคัญเป็นชิ้นเป็นอะไรกับเขาอย่างที่ว่า
รู้สึกว่าฉันจะระเห็จระหนไปไหนมาไหนได้ตามใจชอบ
ใช้ชีวิตเหมือนไม่มีอะไรกำกับ นอกจากความรู้สึกของตัวเอง
ก็เลยได้ไปส่งข่าวส่งน้ำบ้าง ไปเยี่ยมเฉยๆ บ้าง ไปชวนคุยบ้าง
แบบไปให้กำลังใจอ่ะ
ไม่นานเท่าไร ก็รู้สึกว่า
พวกที่ถูกจับทั้งหมด จะได้ถูกประกันตัวออกมา??
จำได้ว่า หลังออกจากเรือนจำ พี่ต-2 ก็ป่วยเข้า ร.พ.
ฉันผู้ซึ่งมีหน้าที่แค่คอยเฝ้าบ้าน กะคอยดูแลเจ้าพวก "มังกรน้อย"
[ที่บางทีก็ไม่รู้ใครดูแลใคร
]
ไม่มีอะไรรับผิดชอบเป็นชิ้นเป็นอันใหญ่โต ไปเยี่ยมไปเฝ้า
ไม่รู้ทำไมต้องไปบ่อยๆ....จำไม่ได้ว่าเกือบทุกวันรึป่าว.....
มีอยู่ครั้งหนึ่งไปพอดีกะพวกรุ่นพี่คนอื่นๆ
ก็ไปเยี่ยมอยู่ก่อนแล้วด้วย
ไปตรงเวลาพยาบาลมาอาบน้ำเช็ดตัวและโกนหนวดให้พอดี.....รู้สึกพี่ท่านโกนหนวดแล้วก็
"ดูดี" เหมือนกันแฮะ....ไรหนวดเขียวๆ เหนือริมปากบางๆ
บนคางที่มีรอยเคราครึ้มๆ ก็น่ามองดี ฉันชอบมอง
ไม่รู้ทำไม......หลังจากที่ชอบมองหนวดเฟิ้มๆ
เหนือปากบางๆ...มานาน..ฉันอาจจะชอบรูปลักษณ์ของเชกูวาราที่หนวดเคราครี้มก็ได้
พอหน้าพี่ต.-2
เกลี้ยงเกลาสะอาดสะอ้านขึ้น ก็จึงเป็นอะไรแปลกๆ ที่ดูได้...และก็อือ...ดูดี
...ไปอีกแบบ!?
ฉันชอบฟังพี่ต-2
พูด ฉันชอบถกเรื่องปรัชญาชาวบ้านและลักษณะทางชนชั้นของชาวนาไทยกับพี่ต-2
ขณะที่เรื่องอื่นๆ เช่น เรื่องจักรพรรดินิยมก็กะพี่ต-1
เรื่องกรรมกรกะสิทธิสตรีกะพี่ พ.-ประธานกลุ่มผู้หญิง ม.ช.
เรื่องอะไรที่เกี่ยวกะสังคมใหม่สังคมนิยมสังคมคอมมูนิสต์สังคมอนาคตข้างหน้าที่ใฝ่จะรูปร่างหน้าตาเป็นอย่างไร
ก็ กะพี่จ-ขาว ฯลฯ
ไม่นานพี่ ต.-2
ก็ออกจากโรงพยาบาล แล้วก็หายไปตามหมู่บ้านแถบจังหวัดลำพูน
ลำปางและเชียงราย
นานวันจึงกลับมายังบ้านเช่าของโครงงานชาวนาสักครั้งหนึ่ง...ซึ่งบัดนี้ย้ายจาก
"บ้านแสงตะวัน" มาอยู่ที่ "บ้านรวงผึ้ง"....ถ้าฉันจำไม่ผิด
